คนสูงอายุและคนที่จ่ายค่าอินเทอร์เน็ตไม่ไหว ต้องยังดูทีวีได้

• ยอมรับ[P]

  “ทีวีภาคพื้นดินฟรีคือแพลตฟอร์มแห่งชาติอยู่แล้ว ถ้าจะให้คนดูผ่านอินเทอร์เน็ต เน็ตทุกบ้านมีฟรีหรือถูกไหม ถ้าทำไม่ได้ ก็ต้องรักษาทีวีไว้ให้คนเหล่านี้”

  — สภาผู้บริโภค 9 มิ.ย. 2569

  คำตอบของเรา

  ถูกต้อง และเราไม่โต้ คำตอบที่เรายอมรับคือ NSP ไม่ได้มาแทนที่เสาส่ง แต่ไปอยู่บนเสาส่ง — วันที่คนดูมากที่สุด เช่น น้ำท่วงหรือพระราชพิธี ต้องอยู่บนภาคพื้นดิน ไม่ใช่บนสตรีมมิ่ง นี่คือข้อสรุปจากตัวเลขของเราเอง ไม่ใช่ข้อโต้แย้ง

• ยอมรับ[P]

  “สุดท้ายแล้วเราจะเสียอธิปไตยทางการสื่อสารในประเทศ — กลุ่มทุนที่ผูกพันทางการเมืองในแต่ละประเทศ ตัวละครใครอยู่ในนั้นบ้างที่ได้ประโยชน์”

  — สภาผู้บริโภค 9 มิ.ย. 2569

  คำตอบของเรา

  ถูกต้องว่าประเด็นความเป็นเจ้าของคือประเด็นที่เรายังตอบไม่ได้ และเราไม่อ้างว่าตอบได้ ข้อเสนอของเราคือออกแบบการกำกับดูแลให้ตรวจสอบได้จริง — คณะกรรมการอิสระ ไม่มีช่องทางสั่งจากฝ่ายบริหาร และการถอดสัญญาต้องผ่านศาล ถ้าทำไม่ได้ ก็ต้องบอกว่าทำไม่ได้ ไม่ใช่เปลี่ยนหัวข้อไปเรื่องคุณภาพ

ค่าเช่าโครงข่ายและรายได้โฆษณาที่ลดลง และใบอนุญาตที่ใกล้หมดอายุ

• ยอมรับ[P]

  “ค่าเช่าโครงข่ายทีวีดิจิทัลยังไม่เคยตกลงกัน และการลดค่าเช่าก็ยังเป็นประเด็นค้างอยู่”

  — กสทช. — ยังไม่สรุปลดค่าเช่าโครงข่ายทีวีดิจิทัล

  คำตอบของเรา

  นี่อาจเป็นข้อโต้แย้งที่แข็งแรงที่สุดในทางลบต่อข้อเสนอเรา เพราะการตกลงค่าเช่าให้ลงเป็นเรื่องยากกว่าการรวมสตรีม และอาจช่วยผู้ประกอบการได้มากกว่าการสร้างแพลตฟอร์ม เรายอมว่าถ้าจะเลือกทำได้อย่างเดียว การแก้ค่าเช่าคือทางที่ตรงกว่า

• ยอมรับบางส่วน[D]

  “แต่ละช่องเลือกประมูลเพื่อเดินเองและมีแอปของตัวเองอยู่แล้ว แพลตฟอร์มของรัฐจะแย่งหน้าที่และซ้ำกับการลงทุนที่มีอยู่”

  — กสทช. ฝ่ายค้าน 25 มิ.ย. 2569

  คำตอบของเรา

  รับข้อนี้ในส่วนที่ถูกต้อง และนี่คือเหตุผลที่เราไม่ได้เสนอให้ปิดแอปของช่อง แพลตฟอร์มหน้าที่คือทำให้ช่องที่คนดูไม่ถึง — ต่างจังหวัด ผู้สูงอายุ ไม่มีดาต้า — เข้าถึงได้ ส่วนการแข่งกับ AIS Play และ TrueID ในกลุ่มคนที่มีอินเทอร์เน็ตอยู่แล้ว เป็นข้อโต้แย้งที่เราไม่มีคำตอบ

• ตอบได้[N]

  “ใบอนุญาตเหลือไม่ถึงสี่ปี ยังไม่มีแผน วางแผนธุรกิจไม่ได้”

  — ทีวี ไทยรัฐ · GMM One · ช่อง 3 · 8 เม.ย. 2569

  คำตอบของเรา

  ข้อนี้ไม่ใช่ข้อโต้แย้งต่อ NSP แต่เป็นข้อวิพากษ์ต่อกระบวนการออกใบอนุญาต และมันแยกจากข้อนี้ไม่ได้จริง — ถ้าวันนี้ไม่รู้ว่าจะต่อใบอนุญาตเมื่อไร ก็เป็นเรื่องเดียวกันที่ต้องตอบก่อนคุยเรื่องแพลตฟอร์ม

การถูกให้เป็นผู้ดำเนินการแพลตฟอร์มสาธารณะ และคดี ม.157

• ยอมรับ[D]

  “หนึ่งในสามโมเดลของกสทช. คือให้โทรคมนาคมเป็นผู้ดำเนินการ ซึ่งจะทำให้ผู้ประกอบการเชิงพาณิชย์คุมคลังโฆษณาและข้อมูลของแพลตฟอร์มสาธารณะ”

  — กสทช. 9 มี.ค. 2569

  คำตอบของเรา

  เราไม่สนับสนุนโมเดลนี้ และไม่คิดว่าเป็นคำตอบ เหตุผลที่ต้องพูดตรงๆ คือถ้าผู้ดำเนินการเป็นโทรคมนาคม การขายโฆษณาจะผูกกับข้อมูลลูกค้า และช่องที่ควรได้ราคาเท่ากันจะไม่ได้ราคาเท่ากัน นั่นไม่ใช่การป้องกันผู้ชม มันคือการสร้างรายได้ให้คู่แข่ง

• ยอมรับ[D]

  “True ฟ้องกสทช. ตาม ม.157 และกรรมการที่เสนอ NSP ถูกศาลตัดสินจำคุกในเดือน ก.พ. 2568 โดยไม่รอลงอนุญาต”

  — ศาลตัดสิน 6 ก.พ. 2568

  คำตอบของเรา

  คำพิพากษาไม่ได้พิสูจน์ว่า NSP มีเหตุผลทางการเมืองน้อยกว่า แต่พิสูจน์ว่าคณะกรรมการที่จะดำเนินการนี้มีความเสี่ยงทางกฎหมายสูง เราจึงเสนอว่าตัวดำเนินการต้องไม่ใช่คณะกรรมการคนเดิม — นี่คือข้อกำหนด ไม่ใช่คำแนะนำ

หน้าที่คือจัดสรรคลื่นและกำกับ ไม่ใช่สร้างและเดินแพลตฟอร์มผู้บริโภค

• ยอมรับ[D]

  “สำนักงานกสทช. เสนอสามทางเลือกต่อคณะกรรมการ และแนะนำให้ใช้แพลตฟอร์มเดิมบวกกำกับสตรีมมิ่ง ไม่ใช่สร้างใหม่”

  — สำนักงานกสทช. 19 มิ.ย. 2569

  คำตอบของเรา

  นี่คือข้อโต้แย้งที่หนักที่สุด และถ้าข้อเสนอของเราแพ้ เราต้องยอมแพ้ เราไม่ได้อ้างว่าหน่วยงานของรัฐผิด หากทางเลือกที่ใช้ของเดิมบรรลุเป้าหมายการเข้าถึงสาธารณะด้วยต้นทุนต่ำกว่า คำตอบที่ซื่อสัตย์อาจเป็นว่าการสร้างใหม่ไม่ถูก และเว็บนี้ควรบอกว่าอย่างนั้น

• ยอมรับ[P]

  “เงินกองทุน กปส. มีคำขอค้างอยู่แล้ว 223 โครงการ รวมกว่า 2.6 พันล้านบาท ตั้งแต่ปี 2556 ก่อนที่ครัวเรือนจะมีกล่องรับสัญญาณสักอัน”

  — กสทช. 25 มี.ค. 2556

  คำตอบของเรา

  ถูกต้อง และเงินกองทุนยังถูกใช้ไปกับโลกโลก 2022 จัดระเบียบคลื่นต่างจังหวัด และแพลตฟอร์มวิทยุ คำถามที่เราต้องตอบคือ NSP สำคัญกว่างานเหล่านั้นจริงหรือ — เรายังตอบไม่ได้ และจะไม่อ้างว่าตอบได้

คนที่เข้าไม่ถึงสตรีมมิ่ง และภาษาที่ไม่มีใครรับประกัน

• ตอบได้[U]

  “มีข้อกัดคัดค้านขององค์กรใด เกี่ยวกับภาษามลายู ภาษาถิ่น ชายพราน หรือสื่อท้องถิ่นที่เชื่อมกับ NSP — ไม่พบ”

  — ค้นหาจากแหล่งภาษาไทย แล้วไม่พบ

  คำตอบของเรา

  เราจะไม่อ้างว่ามีผู้คัดค้านกลุ่มนี้ เพราะไม่มี แต่เราจะไม่เงียบเรื่องนี้เช่นกัน เพราะการที่ไม่มีใครทวักร้องไม่ใช่การผ่าน รัฐเคยสัญญาช่องชุมชน 12 ช่องในแผนแม่บทปี 2555 และไม่เคยจัดสรร ถ้าแพลตฟอร์มแห่งชาติจะขายความหลากหลาย ต้องระบุโควตาภาษาและเงินทุนให้ชัด ไม่งั้นมันไม่ใช่นโยบายความหลากหลาย

• ยอมรับ[D]

  “แอป VIPA ของไทยพีบีเอส เปิดฟรี ไม่มีโฆษณา และมีผู้ใช้เดือนละ 50,000–70,000 คน หลังผ่านไปสองปี”

  — รายงานอุตสาหกรรม 2567

  คำตอบของเรา

  นี่คือหลักฐานค้านเราที่แรงที่สุด และมันยังไม่ได้พิสูจน์ว่าเราพลาด ความต่างที่เราอ้างคือแพลตฟอร์มอยู่บนทุกจอและผูกกับช่องฟรีที่คนดูอยู่แล้ว ไม่ใช่แอปที่ต้องให้คนไปหา แต่นี่เป็นสมมติฐานที่ต้องทดสอบ ไม่ใช่ข้อเท็จจริงที่เรายืนยันได้

จ่ายไปกี่บาท และจ่ายไปอีกนานเท่าใด

• ยอมรับ[U]

  “ไม่มีตัวเลขต้นทุนรวมของภาครัฐเลย ไม่มีทั้งหน่วยงานกำกับ ทั้งสำนักงาน และผู้วิจารณ์ ตัวเลข 200 ล้านบาทที่ได้ยินคือค่าก่อสร้าง”

  — ไม่มีการเผยแพร่เลย — ค้นจนสิ้นสุด

  คำตอบของเรา

  ยอมรับตรงๆ ว่าเราไม่มีตัวเลขนี้ และจะไม่สร้างตัวเลขขึ้นมาแล้วเรียกมันว่า "ต้นทุนของ NSP" ค่าใช้จ่ายที่เกิดซ้ำไม่มีใครเผยแพร่ ถ้าวันนี้เราจะเอา 200 ล้านไปวางข้างกับงบ NHK 600 พันล้าน นั่นคือเอาราคาสร้างไปเทียบกับราคาเดินระบบ ซึ่งผิด

• ยอมรับบางส่วน[I]

  “เงินกองทุนมาจากภาษีผู้ใช้โทรคมนาคม ควรเอาไปจ่ายบริการผู้บริโภคหรือไม่”

  — ประเด็นโครงสร้างเงินทุน

  คำตอบของเรา

  ไทยมีข้อได้เปรียบจริงตรงนี้: ไม่มีครัวเรือนไหนต้องจ่าย จึงไม่มีการบังคับ แต่ข้อได้เปรียบนั้นแลกกับการไม่เคยต้องชี้แจงตัวเลขให้ครัวเรือน และเป็นเหตุผลที่เราต้องเผยแพร่ตัวเลขของตัวเองให้ถูกต้องก่อนจะขอความชอบธรรม